Willem had de oproep zien staan in Checkpoint en vertelde dat de foto bij de oproep sprekend mijn vader was.
Maar helaas ook met hem had mijn vader het vroeger niet veel over Indië en daarbij komt dat de functie van mijn vader in Indië behoorlijk solistisch was volgens Willem en heel anders dan zijn functie bij een gevechtseenheid van het regiment stoottroepen.
Willem is begin 1947 vertrokken naar Indië en is begin 1950 teruggekeerd in Holland.
Willem is opgeleid bij het regiment stoottroepen in Nijmegen toevallig gelijk tijdig met de tweeling broer van mijn vader. Het was mede door de winter een harde opleiding van 6 weken zowas onder andere het sporten met weinig kleding aan een normale zaak.
Bij aankomst in Indië heeft hij nog een speciale opleiding gehad van 3 maanden om zich voor te bereiden op het patrouille lopen.
In Indië heeft hij gezeten op Sumatra en Midden Java en zijn taak was patrouille lopen het zware werk dus altijd gevaar en van zijn bataljon zijn er dan ook diverse gesneuveld en achter gebleven op de erevelden.
Deze patrouilles werden vaak s`nachts gelopen wat
extra gevaarlijk was omdat het gevaar achter elke boom
kon zitten maar je geen hand voor ogen zag.
In 1949 is Willem ernstig gewond geraakt tijdens een patrouille door een ontploffende granaat waarbij het twee dagen duurde voordat hij in een ziekenhuis terecht kwam en omdat alles toen al zo ontstoken was hebben ze de scherven maar laten zitten. De terugweg over de 200 kilometer naar het ziekenhuis in een pantser wagen duurde twee dagen om dat ze herhaaldelijk in hinderlagen reden.
Hij is uiteindelijk vier maanden in het ziekenhuis verpleegd aan zijn verwondingen en voor revalidatie van zijn arm.
Maar helaas ook met hem had mijn vader het vroeger niet veel over Indië en daarbij komt dat de functie van mijn vader in Indië behoorlijk solistisch was volgens Willem en heel anders dan zijn functie bij een gevechtseenheid van het regiment stoottroepen.
Willem is begin 1947 vertrokken naar Indië en is begin 1950 teruggekeerd in Holland.
Willem is opgeleid bij het regiment stoottroepen in Nijmegen toevallig gelijk tijdig met de tweeling broer van mijn vader. Het was mede door de winter een harde opleiding van 6 weken zowas onder andere het sporten met weinig kleding aan een normale zaak.
Bij aankomst in Indië heeft hij nog een speciale opleiding gehad van 3 maanden om zich voor te bereiden op het patrouille lopen.
In Indië heeft hij gezeten op Sumatra en Midden Java en zijn taak was patrouille lopen het zware werk dus altijd gevaar en van zijn bataljon zijn er dan ook diverse gesneuveld en achter gebleven op de erevelden.
Deze patrouilles werden vaak s`nachts gelopen wat
extra gevaarlijk was omdat het gevaar achter elke boom
kon zitten maar je geen hand voor ogen zag.
In 1949 is Willem ernstig gewond geraakt tijdens een patrouille door een ontploffende granaat waarbij het twee dagen duurde voordat hij in een ziekenhuis terecht kwam en omdat alles toen al zo ontstoken was hebben ze de scherven maar laten zitten. De terugweg over de 200 kilometer naar het ziekenhuis in een pantser wagen duurde twee dagen om dat ze herhaaldelijk in hinderlagen reden.
Hij is uiteindelijk vier maanden in het ziekenhuis verpleegd aan zijn verwondingen en voor revalidatie van zijn arm.
Willem had the recall see standing in Checkpoint and told that the photograph at the recall speaking my father was.
But unfortunately also with him my father did not have it in former days much concerning Indië and thereby comes that the function of my father in Indië was considerably solo according to Willem and very differently than its function at a fighting entity of the regiment collision troops.
Willem have left beginning 1947 to Indië and beginning 1950 have returned in the Netherlands.
Willem have been trained at the regiment collision troops in Nijmegen occasional right swiftly with the twin brother of my father. It was by the winter a hard training of 6 weeks thus, among other things it sports with little clothing to a normal matter.
At arrival in Indië he has had to still a special training of 3 months prepare itself to patrol run.
In Indië he has sat on Sumatra and in the middle of Java and is task was patrol run the heavy work therefore always danger and of its battalion thus several died and behind have remained on the honorary fields.
These patrols s `were frequently run night what
extra it was dangerous because the danger behind each tree
could sit but you saw no hand for eyes.
In 1949, Willem have touched seriously wounded during a patrol by an exploding grenade where it two lasted days before he came in a hospital rightly and because everything were then this way lighted already them to the shards but have let sit. The way back concerning the 200 kilometers to the hospital in an armor car lasted two days for that them repeatedly in ambushes drove.
He has been eventually nursed four months in the hospital to its wounds and for rehabilitation of its arm.
But unfortunately also with him my father did not have it in former days much concerning Indië and thereby comes that the function of my father in Indië was considerably solo according to Willem and very differently than its function at a fighting entity of the regiment collision troops.
Willem have left beginning 1947 to Indië and beginning 1950 have returned in the Netherlands.
Willem have been trained at the regiment collision troops in Nijmegen occasional right swiftly with the twin brother of my father. It was by the winter a hard training of 6 weeks thus, among other things it sports with little clothing to a normal matter.
At arrival in Indië he has had to still a special training of 3 months prepare itself to patrol run.
In Indië he has sat on Sumatra and in the middle of Java and is task was patrol run the heavy work therefore always danger and of its battalion thus several died and behind have remained on the honorary fields.
These patrols s `were frequently run night what
extra it was dangerous because the danger behind each tree
could sit but you saw no hand for eyes.
In 1949, Willem have touched seriously wounded during a patrol by an exploding grenade where it two lasted days before he came in a hospital rightly and because everything were then this way lighted already them to the shards but have let sit. The way back concerning the 200 kilometers to the hospital in an armor car lasted two days for that them repeatedly in ambushes drove.
He has been eventually nursed four months in the hospital to its wounds and for rehabilitation of its arm.
Geluidsfragmenten: Het verhaal van Willem Groenestein
Voorwoord
Bij mijn zoektocht naar personen die mogelijk iets over mijn vader zijn diensttijd in Indië kunnen vertellen heb ik
de heer (Willem) Groenestein de overbuurman van vroeger ontmoet en er zijn meerdere ontmoetingen geweest.
Meneer Groenestein bedankt voor de informatie, foto`s en medewerking aan deze website.
Bij mijn zoektocht naar personen die mogelijk iets over mijn vader zijn diensttijd in Indië kunnen vertellen heb ik
de heer (Willem) Groenestein de overbuurman van vroeger ontmoet en er zijn meerdere ontmoetingen geweest.
Meneer Groenestein bedankt voor de informatie, foto`s en medewerking aan deze website.
Willem herinnert nog goed zijn eerste keer patrouille lopen na zijn verwondingen en verpleging in het ziekenhuis
mede omdat hij anders reageerde op het gevaar en dat was een nieuwe ervaring voor hem.
Toen Willem terug was in Holland had hij moeite om het oude leven weer op te pakken en zodoende heeft hij overwogen
om zich voor Korea aan te melden maar ja de verkering (zijn vriendinnetje zoals hij dat zelf zegt) heeft hem toen doen
besluiten om te gaan trouwen en een nieuw bestaan op te bouwen.
Na zijn thuiskomst is hij eerst tijdelijk gaan werken in een ziekenhuis, heeft vervolgens 10 jaar bij de
spoorwegen gewerkt en is daarna 30 jaar bij het rijks opvoeding gesticht werkzaam geweest.
Willem heeft zijn Indië tijd een plek gegeven maar erkend ook dat als hij droomt de film van Indië vaak wordt
vertoond dan loopt hij weer patrouille over de kali dijkjes en komt alles weer terug van wat hij daar heeft meegemaakt.
In de woning van de familie Groenestein hangen en staan voor Willem diverse dierbare herinneringen aan Indië.
Willem is een actieve Indië-veteraan die het blad Checkpoint leest en de reünie van zijn onderdeel niet snel zal overslaan
want de kameraadschap van toen is ongekend hecht ook na 60 jaar nog.
Sound clips: The story of Willem Groenestein
Forweword
At my search for persons who can something tell possibly concerning my father its years of pensionable service in Indië I have
Mr. (Willem) Groenestein the neighbor of and there its several meetings in former days met are.
Mr. Groenestein thanks for the information, photograph `s and collaboration to this Internet site.
Willem remind still well are first time patrol run after its wounds and nursing in the hospital
because he reacted differently to the danger and that was a new experience for him.
When Willem had to in the Netherlands he effort old take up living and thereby have he had been predominated
for Korea to submit an application but yes the courtship (be girlfriend such as he that himself says) has him then do
decisions to marry will and a new existence to build.
After its home he is firstly temporarily will work in a hospital, have afterward 10 years at
track ways worked and have been founded afterwards 30 years at the realm education operative are.
Willem have given its Indië time a spot but recognized also that if he frequently dreams the film of Indië becomes
shown then he runs patrol concerning the potassium dams and returns everything of what he has experienced there.
In the house of the family Groenestein hang and stand for Willem several dear memories to Indië.
Willem are active Indië-veteran that the booklet Checkpoint read and the reunion of its component not rapidly will skip
because the friendship of then is attached also after 60 is unprecedentedly years still.